کهن جشن نوروز از دیرباز درسرزمین ایران، با رنگ و روی ویژه اش، شناسه ایرانی به خود گرفته و از آن زمان نماد پیوند دهنده  مردمان واقوام ایرانیست. نوروزآغازگربهار، نماد روزگارنو، رستاخیز زیستگاه، رویش و زایش گل و گیاه، درسرزمین ایران، همراه با مهر و شادیست. نوروز نوید پایان تاریکی وسرما ونماد آغاززندگی شادی، مهرو دوستیست. اکنون زمان پیوند برای براندازی رژیم اهریمنان از سرزمینمان ایران است. 

سرچشمه‌های تاریخی، پیدایش نوروز را فردوسی در شاهنامه به جمشید از پادشاهان پیشدادی پیوند داده.‌  درشاهنامه سی‌وسه بار از نوروز نیایش شده. پدیدآیی این جشن در شاهنامه در کناربر تخت‌نشینی جمشید پس ازکارهای نیک او چنین آمده:

چو خورشید تابان میان هوا        نشسته بر او شاه فرمان‌روا

جهان انجمن شد برِ تخت او     شگفتی فرو ماند از بخت او

به جمشید بر گوهر افشاندند        مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودین     برآسوده از رنج روی زمین

بزرگان به شاهی بیاراستند      می و رود و رامشگران خواستند

چنین جشن فرخ از آن روزگار     به ما ماند از آن خسروان یادگار

جشن نوروز برشما هم میهنانم شاد و فرخنده باد.