ایران ما پس از گذشت بیش از 2500 سال ازنخستین بخشنامه حقوق بشرکورش بزرگ، که نشانگر فرهنگی سرشاراز مهرگرائی، دادگری، گذشت وبردباری ایرانیانه ، دوباره گرفتارتازی زادگان زشت فرهنگ شد که بیاری بیگانگان برما چیره شدند و رژیمی پتیاره، خشن، بیخرد و سرکوبگری بنام جمهوری اسلامی رو برپا کردند. در بازنگری به 47 سال حکومت رژیم اسلامی تنها نقض حقوق بشردر همه مراحل و رده های اجتماعی بچشم میخورد که شامل؛ اعدام، قتلهای بیشمار، ناپدید شدنها، دستگیری، تجاوز و شکنجه؛ بازداشت های خودسرانه؛ تجاوز به کودکان کار؛ خشونت و تهدید روزنامه نگاران، دستگیری روزنامهنگاران، سانسور، اعدام های گروهی، ربودن اشخاص، تجاوز و آزار جنسی، تونل مرگ ، شلاق و تحقیر، شکنجه، دستگیری وکلای زندانیان سیاسی وبسیاری موارد دیگریست که بنام الله انجام میشده . این رژیمیکه با ترورو سرکوب مردم ایران را به بردگی گرفته، با ترور و تزویردر کشور های همسایه آشوب میکنه، درگروگانگیری استاده، نابودی اسرائیلو فریاد میزنه و به دنیا تروریست میفرسته، درراه فروپاشیه و میباید سرنگون بشه. در ایران رژیم در حال فروپاشی و اهریمنی جمهوری اسلامی از اعدام برای ترساندن و سرکوب مردم هرروز جوانان ما را میکشد. اعدام یکی از مجازاتهای بیرحمانه و خفت باریست که در برخی کشور ها از جمله جمهوری اسلامی اشغالگران ایران برای ماندگاری و ایجاد رعب و وحشت در بین مردم چهل و هفت سال است همه روزه انجام میشود. رژیم اسلامی از اعدام برای ترساندن و سرکوب سازمان های دانشجویائی معترض، انتقاد گرا ، اقلیت ها و گروه های مذهبی وجوامع قومی استفاده میکند. حتا برای “جرایم” ساده وبی اهمیت نوجوانان مخالفش را بجرم ارتداد به مجازات اعدام محکوم میکند و میکشد.
سازمان عفو بین الملل مجازات اعدام را “سلب و نقض نهایی و بازگشت ناپذیر حقوق بشر” تعریف کرده و خواستار لغو مجازات اعدام در کلیه کشور های جهان شده است. بیش از ۱۳۱ کشور پیشرفته جهان، این قاَنون زشت وخشن را لغو نموده یا آنرا تعلیق کرده اند. بسیاری از مردم، در بسیاری از کشورها، هنوز به این باور نرسیدهاند که مجازات مرگ نه تنها امنیت بیشتری به جامعه نمیبخشد و خشونت درجامعه پاسخی جز خشونت دریافت نمیکند حتی خشونت را افزایش میدهد. اگرچه لغو مجازات اعدام رو به فزونی است، اما این تحول بسیاربکندی پیش میرود.
هر نوزاد با مغزی دارای صد میلیارد سلول بدنیا میآید. عقل، هوش و ادراک او آموختنی است. نحوه پرورش، آموزش و فضای رشد، کودکان، افرادی خردمند ونیکوکار یا زیانگر و تبهکار، به جامعه انسانی واسپاری میکند. ایجاد سپهری شایسته برای رشد، نمو، آموزش و پرورش در آرامش، مهرگرائی وخرد ورزی کودکان، جزئی از خویشکاری یک جامعه پیشرفته و دوراندیش است. آموزش، پرورش، نحوه زندگی و فضای رشد کودکان درهرجامعه ای وابسته و در راستای پیش گیری از افزایش تبهکاری دارد. برای مثال کودکان خیابانی محروم ازمهر و عطوفت، محروم از تغذیه مناسب، محروم از آموزش و پرورش، در فضائی نامناسب وشاید آلوده به بزهکاری، فحشا واعتیاد، رشد میکنند، آنها باکسب تجربیات و آموزه های ناپسند، آینده ای بس تاریک ونامعلوم در پیش دارند و درمیان آنان گروهی از تبهکاران بثمر خواهند رسید. جامعه ای بی توجه و سست کار به کودکانش، با مجازات واعدام بزهکاران کاری ازپیش نخواهد برد. مبارزه با جرم وبزهکاری، بدون از میان بردن و ریشه کن کردن عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بازرهی نخواهد داشت.
فشار افکار همگانی و سازمانهای مدافع حقوق بشر در کاهش صدور مجازات اعدام و یا کنار گذاشتن آن بشیار موثرند. بسیاری از کشورهای جهان باهمه پرسی، برای برگزاری نفی اعدام و حذف آن از قوانین قضایی خود راه را باز کردهاند.
ما ایرانیان سکولار دمکرات و آزادیخواه مخالف جمهوری اسلامی مقیم اروپا با ابراز انزجار از این مجازات خشن ومتحجرانه، خواستار لغومجازات اعدام درایران وکلیه کشور های جهان هستیم. گرچه احتمال نمیرود که بدون برکناری رژیم اشغالگر خودکامه اسلامی در نقض حقوق بشر واعدام های نظام فقاهتی دگرگونی شود. لذا خاتمه دادن به زندان وشکنجه واعدام در ایران، فقط با براندازی این نظام سرکوبگر امکان پذیر خواهد بود. 47 سال خود محوری، تشتت واز هم گریزی اپوزیسیون خارج، در ادامه کار رژیمی ضد مردمی ودزد ومخرب، نقش بسزائی داشته. همه میدانیم براندازی این رژیم ننگ آفرین و برپائی نظامی با آزادی و سکولار دمکراسی در میهنمان ایران، بدون همبستگی کلیه گروها، سازمان ها واحزاب اوپوزیسیون خارج و داخل با رهبری شاهزاده رضا پهلوی شهریار ایران انجام پذیر نخواهد بود. برای تشکل یک سازمان رهبری یا شورای مرکزی ازهمبستگی کلیه رهبران اوپوزیسیون، به میزبانی شاهزاده رضا پهلوی شهریار ایران در مونیخ انجام شد. ولی بسیاری از شخصیت های بی برنامه و خود محور که در نشست مونیخ نبودند به سنگ اندازی و تخریب پرداخته اند. گرچه همبستگی برای برکناری حکومت اسلامی واز میان برداشتن جنایتکاران گامهای بسیاری برداشته شده است. آیا خود شیفتگان خود بزرگ بینان ذاتی که سد راه همبستگی و پراکنده سازی اوپوزیسیون اند از سرنگونی رژیم ننگ آفرین اسلامی و برپائی نظامی سکولار دمکرات در میهنمان ایران پیشگیری میکنند؟
پاینده ایران و جاوید شاهزاده رضا پهلوی
بهرام آبار 04.12.2025
