هویت ایرانی، از دکتر بهرام آبار

different-cultures-in-iran

دانش دیرینه شناسی با بررسی یافته‏های فسیلی و کاوش آثار و بقایای بدست آمده ازنقاط مختلف جهان, نتیجه میگیرد که در آفریقا بین هفت الا سه میلیون سال پیش، به احتمال زیاد یک جهش ژنتیکی موجب جدائى بین میمون‏ها به پیدایش آدم نمایان منجرشد.

در اثر رشد مغزی و هوشمندی، دگرگونی به بشر مدرن سرعت گرفت. بهینگی ساختارمغز مداما افزونی یافت، هنرافروختن آتش, گویش, یکجانشینی, اهلی کردن حیوانات, دامداری و کشاورزی تحولى بنیادی در زندگى بشر بوجود آورد. گویش بعنوان تبادل اندیشه و توانائیهای بشر موجب شکوفانی تمدن‏هائی نیرومند و خردمند در سرزمینهای حاصلخیز کنار و بین رودخانه‏های سند, دجله و فرات، نیل و شمال خلیج فارس گشت.

یکجانشینی، ساختن نخستین روستاها و شهرها، ابداع خط و نگارش، تحول و جهشی عظیمی در فرهنگ وخرد و بنیان‏گذار بسی تمدنهای بشری گشت. باستان شناسان در بسیاری از نقاط ایران مانند جیرفت، سیالک-کاشان و شهر سوخته آثار تمدنهای پیشرفته بشری را یافتند و بسیاری دیگر را یقینن در آینده خواهند یافت. سخن گفتن پس از پیدایش زبان، روابط بین انسانی را سهلترکرد، ابداع خط و نگارش برای ثبت و بایگانی کارها و تجربیات، اندیشه‏ها و خاطرات بشر, بسیار پر اهمیت و ضروری بود. خط و نگارش را میتوان تلاش پر اهمیت و شگفت‏انگیز بشر برای افزایش دانش، خرد، تمدن و فرهنگ دانست که بسرعت سیر سعودی پیمود.

تمدن و فرهنگ ایرانیان با پیشینه‏ای هفت هزار ساله, یکی از مهمترین تمدن‏های دیرینه و راهنمائی برای پیشرفت تمدن‏های دیگربود. از اینرو بنیان بسیاری از نخستین دستاوردهای بشر در برخورد با تمدن و فرهنگ ایرانیان آشکار میگردد. در حدود چهار الا پنج هزار سال پیش، تغییرات منفی آب و هوا، خشکسالی شدید در فلات ایران، منجربه انقراض و محو تمدنهای جنوب و جنوب شرقی شد. مهاجرت وسیع ایرانیان به سمت مناطق شمالی با آب و هوای معتدل، جنوب ایران را خالی از سکنه نمود.

شواهد بسیاری مانند تغییر زبان رایج در ایران (زبان دراویدی به هند و اروپائی)، در چهار هزار سال قبل، توجیهیست برای این دگرگونیها. طبق لغت‏نامه دهخدا؛ دراویدی یک خانواده شامل حدود ۷۳ زبان است که اعضای قوم دراویدی به آن سخن می‌گویند. شمار دراویدی زبانان، امروز بیش از ۲۱۵ میلیون نفر است. در سیستان و بلوچستان ایران، در هند، افغانستان و پاکستان جمعیتی قابل توجهی به آن زبان تکلم میکنند. فرضیه‏هائی در مورد ارتباط زبان‌های دراویدی با زبان ایلامی موجود است،‌ بطوریکه احتمالا زبان مشترکی از زبان‌های دراویدی و ایلامی، منشعب شده‌ است.

در بررسی اسناد و شواهد تاریخی و در نوشته‏ها و مدارک باستانی، بزبان سانسکریت و در کتیبه‏های ایران باستان میتوان واژه‏های “آریا و آریائی” بویژه واژه “آریائی” را بوفور یافت و با آن برخورد کرد. این واژه‏های “آریا و آریائی” بکرات توسط نویسندگان, مورخان و تاریخ‏نگاران مورد استفاده قرارگرفته و نمودار معانی مختلفی میباشد. برای مثال, نام محل اقامت ایرانیان باستان و یا احتمالا نامی برای مردمان ایران باستان. اسناد و شواهد تاریخی و نتایج باستان شناسی نشانگرآنند که آریائی‏ها اقوامی مهاجر نبوده، بلکه هزاران سال پیش در ایرانزمین ساکن گشته, مهمترین ابداعات و نو آوریها انسان مدرن را بوجود آورده‏اند.

در گذشته واژه‏های “آریا و آریائی” از طرف برخی پالئونتولوژیست‏ها (انسانشناسان) و زبانشناسان اروپائی مورد سوء استفاده قرار گرفته، بطوریکه برای پابر جائی فرضیه‏های برتری نژاد اروپائی و در توجیه ریشه مشترک و نحوه گسترش زبانهای هند و اروپائی در جهان بکار برده شده‏اند. سوء‏استفاده دانشمندان اروپائی از واژه “آریائی”، همزمان با تبلیغات وسیع در اجراء سیاستهای نژاد‏پرستانه و ملی‏گرایانه قرن نوزدهم و بیستم میلادی اروپائی انجام شد. در واقع آنها اروپائیها را اولین آریائیها معرفی کردند، که مهاجرت آنها به آسیا به گسترش آریائیها انجامیده و ایرانیان را نواده آنها معرفی میکردند.

در طول چندین دهه این باور در ذهن ایرانیان بوجود آمده بود که در حدود چهارهزار سال پیش، قبایلی از شمال به فلات ایران سرازیر شده و جایگزین اقوام بومی ایرانی گشته‏اند. زبانهای هند و اروپائی مشتق شده از آریائی‏های اروپائی را آنها با خود آورده و مستقر نمودند. از اینرو، ایرانیان را از بازماندگان آریائی‏های مهاجر اروپائی دانسته و در نتیجه آن در حدود چهارهزار سال قبل، زبان ایرانیان باستان، بعلت تداخل نژادی با اقوام اروپانی از زبان دراویدی به هند و اروپائی تغییر یافته است.

گرچه بررسی دقیق اینکه آریائی‏ها چه مردمانی بوده‏اند و اولین بار در کدام سرزمین‏هائی و از کی در ایران باستان و در چه زمانی ساکن شده‏اند, نیاز به تحقیقات جامع و ژرف زبان‏شناسی، باستان‏شناسی و تاریخ‏شناسی دارد. اما شواهد فراوانی, این نوع فرضیه را که اقوامی اروپائی به فلات ایران مهاجرت کرده‏اند, بطور جدی مورد سئوال قرار میدهد.

در پایان و بطور خلاصه باید گفت که عموم ایرانیان چه از بازماندگان آریائی‏ها باشند و چه از نوادگان مردمان دیگری که صد‏ها هزارسال پیش از آفریقا به آسیا مهاجرت کردند، در این سرزمین هزاران سال زیستند و بزرگترین تمدن‏های انسانی را پایه‏گذاری کرده‏اند وبه این سرزمین نام ایران داده‏اند. فرهنگ و تمدن ایرانی، بعنوان یک هویت شناخته شده در نظام جهانی ثبت گردیده، لذا هویت ایرانی غیرقابل انکار و ملیت ایرانیان غیرقابل تفکیک است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob Donbaler viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

درباره admin